Dolce Vita Substack
Al jaren wil ik mijn journalistieke achtergrond en liefde voor schrijven weer de wereld in slingeren. Toch hield iets me tegen: het vinden van een rustig leven als volwassene, carrière maken, een bedrijf opbouwen, het vinden van mijn missie in dit leven… Geld verdienen, een huis vinden, een goede vriendin zijn, een partner vinden…
Nadat ik voor mijn gevoel in mijn geswaffeld werd met omstandigheden van het leven, waarna ik niet anders kon dan me overgeven aan dat wat er écht de bedoeling was, kwam ik op het punt dat ik weer wilde schrijven.
Op het moment dat ik neer legde wat ik dacht te moeten doen, kwam er weer een brandend verlangen om te maken, te schrijven, te interviewen. Ik heb een prachtig netwerk van mensen, ik ken prachtige mensen die ieder voor zich zulke mooie dingen op de wereld brengen; ik hou van mensen.
Nu de wereld in de fik staat, steden worden gebombardeerd en we ogenschijnlijk in een veilig land zitten maar óók híer meisjes worden vermoord in de nacht, voelt het soms als onzinnig om mijn visie op dingen de wereld in te brengen. ‘Wie ben ik om iets te vinden?’ ‘Wat doet mijn mening er nou toe?’ ‘Ik kan toch niet in mijn eentje van betekenis zijn?’ ‘Denk ik echt dat het ook maar iets toevoegt?’ Allemaal schreeuwende gedachten in mijn hoofd die me tegen hielden.
Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ideeën voor artikelen bleven komen. Dus ik luister.
Dolce Vita is mijn plek op het wereldwijde web waar ik mijn visie deel. Hoe ik alsjeblieft zou willen dat de wereld is, als ik met een toverstaf zou mogen zwaaien. Ik ga op zoek naar mooie mensen en deel hun visie met de wereld. Ook schrijf ik artikelen over mijn visie, waarin ik vrijwel altijd systemisch en holistisch kijk.
Lees je mee?